Galeria
Ewald Gawlik
Biografia
EWALD GAWLIK (ur. 1919 w Nikiszowcu, zm. 1993) – w okresie młodzieńczym jego edukacją plastyczną zajmował się Paweł Steller, od 1937 r. kształcił się w prywatnej szkole malarskiej w Katowicach, prowadzonej przez wybitnego kolorystę Czesława Rzepińskiego. Wybuch wojny uniemożliwił mu podjęcie studiów w krakowskiej ASP. W 1940 r. został wywieziony na roboty przymusowe w okolice Drezna. Tam miał okazję podziwiać zbiory Galerii Drezdeńskiej, a jego zachwyt wzbudziło malarstwo Vincenta van Gogha. Następnie zdał egzaminy i został przyjęty do Drezdeńskiej Akademii Sztuk Pięknych, ale po zaledwie kilku miesiącach został powołany do Wehrmachtu. Służbę wojskową odbywał w Laponii, później na froncie wschodnim, skąd ranny, trafił do Francji. Po wyzwoleniu Francji przez aliantów dostał się do niewoli, z której zwolniono go jako przymusowo wcielonego do armii niemieckiej.
Powrócił do Nikiszowca w 1947 r., lecz władze nie pozwoliły mu kontynuować nauki w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Większość życia przepracował w kopalni „Wieczorek”, jako cieśla, górnik ładowacz, tamiarz. Został członkiem grupy plastyków amatorów przy kopalni „Wieczorek”, czyli tzw. Grupy Janowskiej. Jego malarstwo jest świetne warsztatowo i niezależne od wpływu innych śląskich artystów, zarówno amatorów, jak i profesjonalistów. Malował przede wszystkim pejzaże i sceny rodzajowe związane z dzielnicami Katowic – Nikiszowcem, gdzie się urodził oraz Giszowcem, gdzie zamieszkiwał. Ponadto tworzył też portrety i martwe natury. Jego styl budzi skojarzenia z malarstwem Van Gogha, stąd często nazywany jest „śląskim van Goghiem” lub „van Goghiem z Nikisza”.
