Galeria
Erwin Sówka
Biografia
ERWIN SÓWKA (ur. 1936 w Giszowcu, zm. 2021 w Katowicach) – przyszedł na świat w rodzinie górniczej, we wczesnej młodości rozpoczął pracę jako górnik w kopalnie „Giesche” (później „Wieczorek”). Trzydzieści pięć lat przepracował pod ziemią, przeszedł na emeryturę w 1984 r. W latach pięćdziesiątych zaczął uczęszczać na zajęcia ogniska plastycznego w Katowicach. W 1956 r., za namową Ewalda Gawlika, wstąpił do grupy malarzy nieprofesjonalnych przy Zakładowym Domu Kultury KWK „Wieczorek”, w ten sposób dołączył do twórców Grupy Janowskiej. Prze całe życie konsekwentnie doskonalił swój warsztat malarski i rozwijał się duchowo. Jest to doskonale widoczne w jego obrazach. Od 1984 r. poświęcił się wyłącznie malarstwu, cały czas był czynnym i płodnym artystą. Najbardziej zauważalną cechą jego malarstwa jest fascynacja kobietą, którą ukazuje najczęściej w formie aktu. Artysta sam mówił o sobie, że największą przyjemność sprawia mu malowanie „gołych bab”. Co ciekawe, scenerią tych aktów jest najczęściej architektura jego ukochanego Nikiszowca (szyb Carmer, kościół św. Anny, rynek z arkadami, familoki, budynek poczty ze słynną mozaiką z motywem róż, itd.), wykorzystuje też w nich symbole i mity górnicze.
Bywa też, że „gołe baby” przedstawiał w nawiązaniu do symboli charakterystycznych dla ikonografii indyjskiej. Interesujące są obrazy ukazujące św. Barbarę i ujmujące ją w sposób dychotomiczny – z jednej strony to dobra, kochana patronka górników, z drugiej zaś to demoniczna, zła władczyni podziemi, królowa ciemności. Jeszcze inne są obrazy ezoteryczne, metafizyczne. Sówkę łączy z Teofilem Ociepką zamiłowanie do wiedzy tajemnej, okultyzmu, teozofii. Jeśli przyjąć, że celem gnostycyzmu jest zdobycie wiedzy tajemnej o ludzkości, całym świecie, Absolucie, to malarza, z pewnością, nazwać można artystą-gnostykiem, twórcą odkrywającym poprzez swoje malarstwo prawdziwe oblicze rzeczywistości, duszę Ziemi (taki jest zresztą tytuł jednego z obrazów, pokazanych na wystawie), dążącym do przebudzenia pogrążonego we śnie człowieka. Wskazuje też na to jego niezwykły synkretyzm religijny, łączący motywy sumeryjskie, hinduistyczne, buddyjskie, judaistyczne, chrześcijańskie. duchowego. Przez wielu znawców i miłośników sztuki nieprofesjonalnej jest uważany za najwybitniejszą osobowość polskiej sztuki naiwnej.
